|
WAT IS ALOPECIA AREATA?
Alopecia areata betekent pleksgewijze kaalheid. Dit is een ziekte van de
haarwortels. De plekken waar de haarwortels zijn aangetast zijn in de
regel rond of ovaal. In de plekken vallen (vrijwel) alle haren uit,
terwijl de huid eromheen een normale haargroei toont. Het gevolg is dat
er één of meer kale gebieden ontstaan. Alopecia areata kan beperkt blijven tot de hoofdhuid, maar soms ook elders op
het lichaam voorkomen.
De precieze oorzaak van alopecia areata is onbekend. Als oorzaak van alopecia areata wordt gedacht aan een stoornis in het afweermechanisme van het lichaam, de immuniteit. De afweer is als het ware ontspoord en richt zich niet tegen infecties van buitenaf maar tegen het eigen lichaam, in dit geval tegen de haarwortels. Men denkt dat alopecia areata van immunologische oorsprong is. Dit vermoeden wordt versterkt doordat gebleken is, dat patiënten met deze ziekte verhoudingsgewijs iets vaker lijden aan andere ziekten die gepaard gaan met stoornissen in het afweersysteem. Dit kunnen sommige schildklierziekten, vitiligo (witte plekken op de huid), of bepaalde vormen van bloedarmoede zijn. Daarnaast spelen erfelijke factoren mogelijk een rol. Of spanningen en teveel stress alopecia areata
kunnen
uitlokken of verergeren is niet bekend. Waarschijnlijk spelen deze
factoren slechts een ondergeschikte rol.
Alopecia areata treedt meestal plotseling op. Dikwijls merkt degene die het
betreft zelf niets van de haaruitval, maar worden de kale plekken ontdekt door
de kapper, familieleden of vrienden. In ernstige gevallen kan het haar met grote
plukken uitvallen.
Het verloop van alopecia areata is erg onvoorspelbaar. In de meeste gevallen
treedt spontaan een herstel van de haargroei op binnen enkele maanden tot jaren.
De haren die terugkomen zijn soms wit, maar na verloop van tijd herstelt zich de
normale haarkleur. In sommige gevallen treedt geen volledige genezing op. Ook
komt het voor dat de haargroei zich in de oorspronkelijke plekken herstelt, maar
dat vervolgens ergens anders opnieuw kale plekken ontstaan. Het is mogelijk dat
de aandoening volledig verdwijnt en na jaren weer terugkomt. Alopecia areata tast de lichamelijke gezondheid niet aan. Kaalheid kan echter nadelige psychische gevolgen hebben, waardoor het leggen van sociale contacten ernstig wordt bemoeilijkt.
Als het haarverlies wordt gekenmerkt door scherp omschreven kale plekken op de hoofdhuid is de diagnose eenvoudig te stellen. Ingewikkelder wordt het als de haaruitval gelijkmatig verspreid optreedt. Soms is aanvullend onderzoek van de haarwortels en/of huidweefsel noodzakelijk om andere haarziekten uit te sluiten.
In de meeste gevallen herstelt de haargroei spontaan binnen enkele maanden tot jaren. Dit betekent dat eigenlijk altijd het natuurlijke beloop zou kunnen worden afgewacht. Voor veel mensen is alopecia areata echter een beangstigende aandoening en is het moeilijk een afwachtende houding aan te nemen. Om het herstel van de haargroei te bespoedigen, kunnen de volgende behandelingsmethoden worden overwogen:
Corticosteroïden Men kan corticosteroïden ook als zalf, crème of lotion op de huid
aanbrengen, maar deze behandeling is weinig werkzaam. (Zie ook de folder “Corticosteroïden
voor de huid”).
Lichttherapie
Plaatselijke immuuntherapie
Camouflage Als sprake is van uitgebreide kaalheid kan de aanschaf van een pruik of haarstukje worden overwogen. De zorgverzekeraars hanteren hiervoor een vergoedingsregeling.
Meestal herstelt de alopecia areata volledig als het gaat om kleine kale plekken.
Bij uitgebreide alopecia areata, waarbij bijvoorbeeld alle hoofdhaar of alle
lichaamsbeharing is verdwenen, zijn de vooruitzichten ongunstig.
|
|
||||||||
| Bron: Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie |
2011 |
||||||||
|
|
|
|
|||||||
| 02-05-2011 (JRM) - www.huidziekten.nl |
|
||||||||