|
PROCTOSCOPIE
WAT
IS EEN PROCTOSCOPIE ?
Bij een proctoscopie onderzoekt de arts de anus en het slijmvlies van de
endeldarm. Hij doet dit door een korte metalen buis - de proctoscoop - in het
lichaam van de patiënt te brengen. Door deze proctoscoop kan de arts het gebied
rond de anus en de endeldarm bekijken. Hij doet dit om eventuele afwijkingen op
te sporen of juist uit te sluiten.
HOE VERLOOPT DIT ONDERZOEK ?
Een proctoscopie is over het algemeen een veilig onderzoek, dat goed te
verdragen is. Tijdens het onderzoek ligt de patiënt in geknielde houding of op
de linkerzij op de onderzoeksbank, of in een gynaecologische stoel (stoel met
beensteunen). De arts bekijkt de anus en onderzoekt deze
even met de vinger. Vervolgens brengt hij de proctoscoop naar binnen. In
zeldzame gevallen kan tijdens een proctoscopie de huid van de anus iets
scheuren. Hierdoor kunnen pijnklachten en bloedverlies ontstaan. Dit wordt
eventueel met medicijnen behandeld.
VERWIJDERING VAN POLIEPEN
Afhankelijk van wat de arts heeft gezien, kan hij het onderzoek vervolgen met
een behandeling. Wanneer de arts bijvoorbeeld poliepen ontdekt (dit zijn
paddestoelachtige vormsels), zal hij deze meteen verwijderen. Dit gebeurt door
een lus van metaaldraad als een lasso om de poliep heen te leggen. Een
elektrisch stroompje dat op het metaaldraad wordt gezet, snijdt de poliep af. De
arts onderzoekt de verwijderde poliepen na afloop van de behandeling nauwkeurig.
Bij het verwijderen van poliepen bestaat een kleine kans op het optreden van een
bloeding (ongeveer 1%). Deze bloeding kan vanaf het moment van de behandeling
tot 14 dagen na de behandeling optreden. Meestal stopt deze bloeding spontaan.
BEHANDELING VAN AAMBEIEN
Het kan ook zijn dat de arts aambeien signaleert. Wanneer deze bloeden of
gebloed hebben, worden ze behandeld. Een speciaal zuigertje trekt de aambei wat
op, waarna de arts er een plastic bandje over plaatst. Hierdoor is de aambei
afgesnoerd en zal binnen 1-2 weken loslaten. Deze behandeling is vrijwel
pijnloos. Soms treedt er wel forse napijn op. Hierbij kunnen pijnstillers
helpen. Wanneer de napijn aanhoudt of heel erg wordt, is het raadzaam contact op
te nemen met de arts.
Aambeien zijn ook te behandelen met infrarood licht. Dit licht zorgt ervoor dat
de aambei verschrompelt.
STUKJE WEEFSEL WEGNEMEN
Wanneer de arts tijdens de proctoscopie iets onbekends of afwijkends signaleert,
neemt hij hiervan een stukje weefsel weg. Nader onderzoek van het weefsel zal
uitwijzen wat het onbekende of afwijkende is. Het nemen van biopten is niet
pijnlijk, maar veroorzaakt vaak wel wat bloedverlies.
Een proctoscopie duurt vijf tot tien minuten. Wanneer de arts het onderzoek
uitbreidt met een behandeling kan het onderzoek langer duren.
VOORBEREIDING
In principe is er voor een proctoscopie geen voorbereiding nodig. In sommige
gevallen kan het onderzoek alleen uitgevoerd worden als het laatste deel van de
dikke darm leeg is. Een half uur van tevoren krijgt de patiënt dan een klysma
toegediend, die de aandrang voor ontlasting opwekt. Nadat de patiënt de
ontlasting op het toilet is kwijtgeraakt, kan het onderzoek beginnen.
MEDICATIE
Het gebruik van medicijnen moet de patiënt altijd van tevoren bij de
behandelend arts melden. Met medicijnen die de bloedstolling beïnvloeden, wordt
bij voorkeur voorafgaand aan een proctoscopie gestopt. Medicijnen als Sintrom
mitis®, Marcoumar® en Ascal beïnvloeden de bloedstolling. Het gebruik
van deze middelen tijdens en rond het ondergaan van een proctoscopie kan
langdurige bloedingen veroorzaken.
Omdat bij het verwijderen van poliepen of het wegnemen van stukjes weefsel
bacteriën in de bloedbaan terecht kunnen komen, wordt antibiotica toegediend
bij patiënten die een afwijking hebben aan bijvoorbeeld een hartklep. Ook patiënten
met kunstmateriaal in het lichaam krijgen om dezelfde reden antibiotica
toegediend. Wanneer een patiënt afwijkingen heeft of wanneer er kunstmateriaal
in het lichaam aanwezig is, doet hij er verstandig aan dit vooraf aan de arts te
melden.
UITSLAG
De arts die de proctoscopie verricht, zal direct na afloop met de patiënt de
bevindingen bespreken. De uitslag van eventueel weefselonderzoek is uiteraard
niet direct beschikbaar. De wijze van afhandeling van het onderzoek verschilt
per ziekenhuis.
|