|
ACNE
VULGARIS (JEUGDPUISTJES)
WAT IS HET?
Acne
vulgaris, kortweg acne genoemd, is de medische term voor jeugdpuistjes. Vrijwel
iedereen krijgt in de puberteit acne. Bij de één zijn het enkele puistjes, bij
de ander is het een uitgebreide huidaandoening die veel psychische problemen kan
geven en het plezier in het dagelijks leven kan vergallen. Acne kan soms ook na
de puberteit blijven bestaan of pas op volwassen leeftijd beginnen.
HOE ONTSTAAT HET?
Acne
berust op een ontsteking van de huid rondom de talgklieren (talgklierfollikels).
Bij het ontstaan van acne spelen verschillende factoren een rol. In de meeste
gevallen begint acne in de puberteit, wanneer de huid onder invloed van hormonen
allerlei veranderingen ondergaat.
De
talgklieren in het gezicht, op de rug en de borst worden groter en produceren
meer huidsmeer of talg. Indien er teveel talg wordt afgescheiden, kan de talg
zich ophopen en kan de uitvoergang van de talgklier verstopt raken. Deze
talgophopingen worden mee-eters of comedonen genoemd. Er zijn oppervlakkige,
open mee-eters (zwarte comedonen) en meer onderhuids gelegen, gesloten mee-eters
(witte comedonen). De talgophoping wordt nog versterkt door toegenomen
verhoorning van de afvoergang van de talgklier, waardoor deze nauwer wordt. In
de talgklieren bevinden zich bacteriën, die de talg omzetten in vetzuren. Door
de opgehoopte talg en de irriterende vrije vetzuren zet de verstopte follikel
steeds verder uit en scheurt uiteindelijk open. De irriterende stoffen komen in
de aangrenzende huid terecht en veroorzaken een ontsteking. Hierdoor ontstaan
pukkels en puistjes.
Sommige
vormen van acne ontstaan door uitwendige factoren. Meestal gaat het dan om
contact met stoffen die een verstopping van de talgklier veroorzaken, zoals
sommige cosmetica. Verder moet gedacht worden aan oliehoudende of chemische
producten in bepaalde beroepen en industrieën. Ook mechanische factoren (druk
en wrijven) kunnen een bestaande acne verergeren. Voorbeelden hiervan zijn acne
onder de kinrand van een helm en op het voorhoofd onder een voorhoofdsband.
Tenslotte
zijn er nog verschillende geneesmiddelen die aanleiding kunnen geven tot het
ontstaan of verergeren van acne, bijvoorbeeld prednison en middelen tegen
tuberculose en epilepsie.
ACNE HEEFT NIETS TE MAKEN MET:
Het eten van verkeerd voedsel
Omdat acne vaak gepaard gaat met een vette huid, wordt nogal eens
gedacht dat vet voedsel het ontstaan van acne bevordert. Vooral
varkensvlees, chocola en patat worden als de boosdoeners beschouwd. Het
is nooit gelukt dit verband in wetenschappelijk onderzoek aan te tonen.
Ook voedselallergie speelt bij acne geen rol.
Een vitaminetekort
Het heeft dan ook geen zin vitaminepreparaten tegen acne te slikken.
Slechte hygiëne
Ook dit is een fabel. Hygiëne houdt geen verband
met acne. Overmatig wassen met water en zeep heeft geen zin en kan zelfs
schadelijk zijn voor de huid.
Infecties
Acne is geen infectieziekte en wordt dus nooit van de ene mens op de
andere overgedragen.
Transpiratie
Talgvorming en transpiratie hebben niets met elkaar te maken. Sterk
transpireren heeft geen invloed op de ernst van acne.
Spanningen of stress
Eerder is het omgekeerde het geval: een ernstige acne kan aanzienlijke
psychische spanning oproepen (minderwaardigheidsgevoel).
WAT ZIJN DE VERSCHIJNSELEN?
Acne
vulgaris wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van mee-eters (comedonen), rode
pukkels (papels) en puistjes (pustels). Als er een hevige ontsteking is,
ontstaan onderhuidse ontstekingen die na genezing lelijke littekens kunnen
achterlaten. Het uitknijpen van puistjes of krabben werkt ontstekingen
in de hand.
BIJZONDERE VORMEN VAN ACNE
Behalve acne vulgaris, hetgeen betekent "gewone" (meest
voorkomende vorm van) acne, zijn er nog enkele vormen van acne met een
ander beeld of een ander beloop.
Acne conglobata.
Acne
conglobata is een ernstige vorm, die voornamelijk bij mannen voorkomt en vaak
lang na het twintigste jaar blijft bestaan. De ontstekingen verlopen veel
heviger dan bij de gewone acne (acne vulgaris). De schouders, de rug en de borst
zijn in het algemeen erger aangedaan dan het gezicht. Kenmerkend zijn de
dubbelcomedonen, grote onderhuidse knobbels en abcessen (met pus gevulde
holtes), die uiteindelijk genezen met achterlating van ontsierende littekens.
Acne ectopica (hidradenitis suppurativa). Dit is een variant van acne op ongewone plaatsen, zoals de oksels, de liezen
en op de billen. Het kan zeer ernstig zijn. De steeds terugkerende ontstekingen en abcessen kunnen de
patiënt veel ongemak bezorgen. Deze vorm van acne komt meestal voor na
het 20e levensjaar, met name bij rokers. Zie verder onder hidradenitis
suppurativa.
Acne excoriée.
Sommige
mensen met acne, veelal jonge vrouwen met geringe acne, kunnen zo geobsedeerd
raken door de huidaandoening, dat iedere pukkel wordt opengekrabd of
uitgeknepen. Daardoor wordt de ontsteking alleen maar erger en ontstaat
littekenvorming (acne excoriée).
HOE WORDT DE DIAGNOSE GESTELD?
Acne
is in het algemeen gemakkelijk te herkennen, zodat de diagnose gewoonlijk kan
worden gesteld op grond van de zichtbare afwijkingen. Aanvullend onderzoek is
vrijwel nooit nodig.
Acne wordt vaak op basis van het aantal pukkels en puistjes en de uitgebreidheid
beoordeeld als mild, matig of ernstig. De aanwezigheid van littekens speelt mee
in het beoordelen van de ernst van de acne.
WAT IS DE BESTE BEHANDELING?
Hoewel
de behandelingsmogelijkheden voor acne de laatste jaren enorm zijn toegenomen,
blijft acne een aandoening met een chronisch karakter. Acne is niet van de ene
op de andere dag verdwenen.
Zelfs de lichtere vormen van acne vereisen vaak langdurige aandacht. Acne kan
niet altijd worden genezen. Wel lukt het meestal ervoor te zorgen dat de acne
"rustig" wordt en zo blijft totdat het uiteindelijk vanzelf overgaat.
Een
standaardbehandeling voor acne bestaat niet. Wanneer de
ontstekingsverschijnselen op de voorgrond staan is de behandeling anders dan
wanneer het vooral om mee-eters gaat.
De ernst van de aandoening, de klachten, het optreden van littekenvorming, maar
ook leeftijd en geslacht, bepalen met welk anti-acne middel zal worden
gestart.
Bij de behandeling heeft men de keuze uit diverse middelen die op verschillende
manieren werken:
Middelen
die de versterkte verhoorning van de afvoergang tegengaan
Hiertoe behoren benzoylperoxide, tretinoïne en adapaleen. Zij worden
toegepast in een crème, gel of lotion. Deze middelen zorgen ervoor dat de huid
afschilfert, zodat de talg gemakkelijk naar buiten kan. Het ontstaan van
mee-eters wordt hierdoor tegengegaan. Daarnaast remt benzoylperoxide ook in
geringe mate de bacteriegroei. Bij lichte vormen van acne kan met
benzoylperoxide, tretinoïne of adapaleen eenmaal per dag worden volstaan.
Een bezwaar van benzoylperoxide, tretinoïne en adapaleen is dat deze stoffen de
huid in het begin van de behandeling dikwijls irriteren. Zo nodig kan daarom de
sterkte worden verlaagd of kan het middel om de dag worden aangebracht.
Middelen
die de groei van bacteriën tegengaan
Behalve het reeds genoemde benzoylperoxide zijn het vooral antibiotica die
de groei van bacteriën tegengaan. Zij kunnen zowel uitwendig als inwendig
worden toegepast, vaak in combinatie met tretinoïne, adapaleen of
benzoylperoxide. Antibiotica worden meestal gebruikt voor de matige tot ernstige
acne. De antibiotica die het meest inwendig worden gebruikt zijn doxycycline en
minocycline. Indien voor een dergelijke behandeling gekozen wordt, dient het
antibioticum langere tijd (3 tot maximaal 6 maanden) gegeven te worden.
Antibiotica die uitwendig in een gel of lotion worden toegepast zijn
erytromycine en clindamycine.
Middelen
die de ontsteking remmen
Sommige antibiotica, waaronder de eerdergenoemde doxycycline en minocycline,
hebben tevens een ontstekingsremmende werking.
Middelen
die de talgvorming verminderen
Van “de pil" is allang bekend dat deze de talgvorming kan
beïnvloeden. Er zijn anticonceptiepillen op de markt die een gunstig effect
hebben op acne. Dit is aanbevolen voor vrouwen die naast de acnebehandeling ook
een anticonceptiepil willen gebruiken.
Een ander middel dat de talgproductie onderdrukt is isotretinoïne. Dit
geneesmiddel bevat een stof die verwant is aan vitamine A. Het is een zeer
effectief middel voor inwendig gebruik. Naast onderdrukking van de talgproductie
heeft isotretinoïne een remmend effect op de abnormale verhoorning in de
afvoergang van de talgklier en onderdrukt het de ontstekingsreactie. Het wordt
uitsluitend voorgeschreven bij ernstige vormen van acne, die onvoldoende
reageren op andere middelen.
De meest voorkomende bijwerking is uitdroging van de lippen, het neusslijmvlies,
de ogen en de huid. Soms kunnen leverenzymen en vetten in het bloed stijgen
tijdens de behandeling. Daarom is bloedonderzoek nodig.
Isotretinoïne heeft ernstige risico's bij gebruik tijdens de zwangerschap. Als
gevolg hiervan kunnen ernstige aangeboren afwijkingen ontstaan. Om die reden
moet een eventuele zwangerschap worden uitgesloten voordat de behandeling kan
beginnen. Tevens moeten vrouwen in de vruchtbare levensfase extra maatregelen
nemen om zwangerschap te voorkomen tijdens de behandeling en tot een maand na
staken van de behandeling.
De voor- en nadelen van deze behandeling dienen zorgvuldig tegen elkaar te
worden afgewogen.
Psychotherapie
Als de puistjes het dagelijkse leven dusdanig vergallen, dat nergens anders
meer aan gedacht kan worden en sombere gevoelens overheersen, kan psychotherapie
een zinvolle bijdrage leveren. Gedragstherapie kan helpen om verlost te worden
van de drang om steeds aan ieder pukkeltje te zitten, waardoor acne immers
verergert of in stand wordt gehouden.
WAT
KUNT U ZELF NOG DOEN?
De ultraviolette stralen in zonlicht kunnen tijdelijk een gunstige invloed
hebben op acne. Een te intensieve blootstelling aan zonlicht of aan kunstmatige
UV-bronnen wordt ontraden in verband met het risico op huidkanker. Overdaad
schaadt! Het is belangrijk zich te realiseren dat sommige behandelingen die de
dokter heeft voorgeschreven tegen acne (zoals isotretinoïne en bepaalde
antibiotica) de huid als het ware extra gevoelig maken voor zonlicht.
De behandeling van acne heeft altijd even tijd nodig om effect te sorteren.
Veelal duurt het minstens 1 tot 3 maanden voordat een bevredigend resultaat is
bereikt.
De meeste patiënten met acne hebben last van verhoogde talgproductie. Dit kan
tot uitdrukking komen in een vettig glimmend gezicht. Door de huid vooraf te
reinigen kunt u het teveel aan talg weghalen. Overmatig wassen met water en zeep
heeft geen zin en kan zelfs schadelijk zijn voor de huid. Geadviseerd wordt de
huid dagelijks te wassen met lauw water, zonder te schuren of te scrubben. Het
zelf uitknijpen of scrubben van mee-eters, pukkels en puistjes kan leiden tot
littekens en verergering van de pukkels en is dan ook af te raden.
Tijdens de behandeling kan een droge huid ontstaan. Een hydraterende crème kan
daarbij soms uitkomst bieden, maar pas wel op dat deze crème niet te vet is,
waardoor weer puistjes kunnen ontstaan.
De ultraviolette stralen in zonlicht kunnen tijdelijk een gunstige invloed
hebben op acne. Een te intensieve blootstelling aan zonlicht of aan kunstmatige
UV-bronnen wordt ontraden in verband met het risico op huidkanker. Overdaad
schaadt! Het is belangrijk zich te realiseren dat sommige behandelingen die de
dokter heeft voorgeschreven tegen acne (zoals isotretinoïne en bepaalde
antibiotica) de huid als het ware extra gevoelig maken voor zonlicht.
Tenslotte is het verstandig niet steeds van het ene op het andere geneesmiddel
over te schakelen. Als een bepaald middel niet afdoende helpt, is het vaak beter
een ander middel aan de behandeling toe te voegen. Omdat bij het ontstaan van
acne meerdere factoren samen een rol spelen zal meestal een
combinatiebehandeling nodig zijn, zodat de aandoening op meerdere fronten
tegelijk wordt bestreden.
WAT ZIJN DE VOORUITZICHTEN?
Acne
is een onschuldige aandoening, die meestal na enkele jaren vanzelf verdwijnt.
Levenslange littekens kunnen door bovengenoemde behandelingen grotendeels worden
voorkomen. Meestal verdwijnt acne voor het vijfentwintigste jaar, maar soms
blijft de aandoening bestaan tot op oudere leeftijd.
|