open deze tekst als PDF dokument (print versie) terug naar overzicht foldersCHLAMYDIA

 

 

Chlamydia-infectie is een soa (seksueel overdraagbare aandoening), die veel voorkomt. Het wordt veroorzaakt door een bacterie, die zich nestelt in de slijmvliezen van de geslachtsdelen. Hierdoor kan een ontsteking ontstaan van de urinebuis, van de anus en van de baarmoedermond. Bij een infectie in de anus zijn er meestal geen klachten. Soms is er wat bloederige afscheiding, irritatie, jeuk en pijn bij de ontlasting.

 

 

VERSCHIJNSELEN BIJ DE VROUW

 
Als vrouw  merk je vaak niets van een chlamydia-infectie. Er zijn dan helemaal geen of alleen vage klachten. Daardoor kan het gebeuren dat je lang blijft doorlopen met een chlamydia-infectie, soms wel jaren. Ondertussen kun je de ziekte ongemerkt doorgeven aan anderen. Verschijnselen, die op chlamydia wijzen zijn:

  • meer of andere afscheiding dan normaal;

  • pijn bij het plassen;

  • abnormaal bloedverlies, bijvoorbeeld tussen twee menstruatie-perioden of bloedverlies na het vrijen;

  • pijn bij het vrijen;

  • pijn in de onderbuik.

Als je onveilig hebt gevreeën en/of last heb van één of meer van deze klachten, ga dan onmiddelijk naar een arts.

 

 

MOGELIJKE GEVOLGEN BIJ DE VROUW

 

Een chlamydia-infectie kan opstijgen naar de eileiders. Er ontstaat dan een eileiderontsteking, die zich kan uitbreiden naar de buikholte. Dit heet PID (Pelvic Inflammatory Disease: ontsteking in het bekkengebied). Een eileiderontsteking kan gepaard gaan met koorts en pijn in de onderbuik. Door een snelle en goede behandeling (antibiotica en bedrust) kan een eileiderontsteking volledig genezen. Een eileiderontsteking die niet of te laat wordt behandeld, veroorzaakt littekens in de eileiders. Hierdoor kan de eileider verstopt raken. Dit kan leiden tot onvruchtbaarheid of buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Een zwangere vrouw kan een chlamydia-infectie tijdens de bevalling overdragen aan de baby. De baby kan dan oogontsteking of longontsteking krijgen. Dit kan worden voorkomen door een goede behandeling tijdens de zwangerschap. 

 

 

VERSCHIJNSELEN BIJ DE MAN

 

Mannen krijgen vaak één tot enkele weken nadat ze met chlamydia zijn geïnfecteerd afscheiding uit de plasbuis. Dat hoeft niet veel te zijn. Meestal gaat het alleen om een beetje waterige afscheiding na het opstaan (ochtenddruppel). Ook kan het  plassen wat pijnlijk zijn. Circa 1 op de 2 besmette mannen heeft helemaal geen klachten van een chlamydia-infectie. Ook zonder (deze) klachten kan de ziekte ongemerkt doorgeven worden.

 

 

MOGELIJKE GEVOLGEN BIJ DE MAN
 

Ook bij mannen kan de ontsteking opstijgen. Dit komt veel minder vaak voor dan bij vrouwen. De bacteriën kunnen via de zaadleiders terechtkomen in de prostaat en de bijbal. Dit kan leiden tot een bijbalontsteking. Dat geeft heftige pijn in de balzak (scrotum), soms uitstralend naar de lies. Je voelt een zwelling in de balzak. Soms kan een ontsteking van de bijbal een ontsteking van de bal zelf veroorzaken. Ook dit veroorzaakt zwelling en pijn. Een ontsteking van de prostaat kan gepaard gaan met koorts, moeilijk plassen en pijn in en rond de geslachtsorganen. De ontstekingen worden behandeld met medicijnen (antibiotica). Soms wordt ondersteunend ondergoed aangeraden, om de pijn de verlichten.

 

 

ONDERZOEK

 

Om vast te stellen of er sprake is van een chlamydia-infectie doet de arts één of meer onderzoeken. Hij/zij kan een uitstrijkje maken van de urinebuis en/of baarmoedermond en  kan  de urine onderzoeken. Om na te gaan of je wellicht ook syfilis of misschien een HIV-infectie hebt, doet de arts meestal ook bloedonderzoek. Als de arts een bloedtest op een HIV-infectie gaat doen (de veroorzaker van AIDS), dan wordt dat eerst met jou overlegd.

 

 

BEHANDELING

 
Chlamydia is goed te genezen met een pillenkuur. Je moet de voorgeschreven kuur altijd helemaal afmaken. Ook als de klachten al eerder verdwijnen. Het kan zijn dat ook de partner(s) een chlamydia-infectie heeft (hebben), ook als er geen klachten zijn. Het is daarom belangrijk dat de partner(s) zich laat (laten) onderzoeken en eventueel behandelen. Tijdens de behandeling is het beter om geen seks te hebben. Zo voorkom je dat jij en je partner(s) elkaar over en weer blijven besmetten. Als je toch vrijt, gebruik dan een condoom. Als na de behandeling de klachten niet zijn verdwenen, ga dan terug naar de arts. Het kan zijn dat je tegelijk met de chlamydia infectie ook een gonorroe (druiper) hebt opgelopen.

 

 

 

 

Bron: Stichting SOA bestrijding Nederland

2005

 
 
31-12-2005 (JRM) -  www.huidziekten.nl