CHROMHIDROSIS (Gekleurd zweet) home ICD10: L75.1

Chromhidrosis is Grieks voor ‘gekleurd zweet’. Het is een zeldzame aandoening gekenmerkt door de productie van gekleurd zweet, meestal door apocriene klieren, gelokaliseerd op gelaat, oksels, romp, areolae (plaatsen met apocriene zweetklieren). De klacht is vaak gele of blauwe verkleuring van de kleding onder de oksels, of van de BH rond de tepels. Het ontstaat na de puberteit. Het wordt onderverdeeld in apocriene chromhidrosis, eccriene chromhidrosis en pseudochromhidrosis. De apocriene klieren zitten in de oksels, genitaliën, areolae en gelaatshuid en produceren een dikvloeibaar zweet, dat na omzetting door bacteriën verantwoordelijk is voor de okselgeur en lichaamsgeuren. De eccriene klieren zitten overal, hebben een functie bij het reguleren van de lichaamstemperatuur en produceren een heldere kleurloze vloeistof.

Apocriene chromhidrosis
Oorzaak: hogere concentratie/oxidatie lipofuscine in het secreet, komt voor op gelaat, oksels, romp, areolae (plaatsen met apocriene zweetklieren). Kleur varieert: geel, blauw, groen, bruin, zwart (donkerder bij meer oxidatie). PA: lipofuscine granules in apocriene cellen. Kleding verkleurt geel of blauw in de oksels. Het gele, blauwe of groen verkleurde lipofuscine rijke zweet kan onder de Woods lamp geel fluoresceren, bruine of zwarte excreties fluoresceren niet. Ziet men met de Woodslamp een oranjerode verkleuring aan de huid dan moet men denken aan pseudochromhidrosis veroorzaakt door Corynebacterium.

Chromhidrosis, verkleurd zweet Chromhidrosis, verkleurd zweet
chromhidrosis (DOJ) chromhidrosis (DOJ)


Therapie:
Apocriene chromhidrosis is moeilijk te behandelen en meestal chronisch.
R/ Capsaïcine crème.
R/ Aluminiumchloride hexahydraat.
R/ Botox.

Eccriene chromhidrosis
Nog veel zeldzamer dan apocriene chromhidrosis. Wateroplosbaar pigment wordt uitgescheiden via eccriene klieren. Bijvoorbeeld bij bepaalde medicamenten (quinines).

Pseudochromhidrosis
Bij pseudochromhidrosis is het zweet uit zichzelf niet verkleurd maar ontstaat op de huid een verkleuring door een interactie met bijvoorbeeld textielverf, of met chromogene bacteriën zoals de Corynebacterie. Met de Woodslamp is dan een oranje rode fluorescentie te zien. De behandeling bestaat uit antiseptica, antiperspirantia en/of eventueel een antibioticum (erytromycine). Zie ook onder bromhidrosis en trichomycosis axillaris.
R/ Hibiscrub 3 x per week.
R/ Deodorant.
R/ Inderm (1% erytromycine) lotion, applicatievloeistof 10 mg/g, 50 ml.
R/ Erytromycine 3 dd 500 mg gedurende 1 week.

Chromhidrosis, verkleurd zweet Chromhidrosis, verkleurd zweet Chromhidrosis, verkleurd zweet
pseudochromhidrosis pseudochromhidrosis pseudochromhidrosis


DD van blauwe of gele verkleuring van de huid: Raynaud fenomeen, perniones, centrale cyanose, hyperbilirubinemie, stollingsstoornis, vergiftiging, medicatie (cordarone, minocycline), alkaptonurie (homogentisinezuur), pheoderma, (pseudo)chromhidrosis.


Referenties
1. Schwarz T, Neumann R, Duschet P, Brückler B, Klein W, Oppolzer G, Bardach H, Gschnait F. Apokrine Chromhidrose. Der Hautarzt 1989;40(2):106-109.
2. Marks jr J. Treatment of apocrine chromhidrosis with topical capsaicin. Journal of the American Academy of Dermatology 1989;21(2 Pt 2):418-420.
3. Tato BP, Martinez EZ, Albisua BS, Gonzalez YCP, Olabarrieta IP, Escobedo SM, Lopez PZ. Facial and axillary apocrine chromhidrosis. Dermatology Online Journal 2012;18(3):13.


Auteur(s):
dr. Jan R. Mekkes. Dermatoloog, AMC, Amsterdam.
dr. Dominique C. van Rappard. Arts-assistente Dermatologie, AMC Amsterdam.

20-04-2014 (JRM / DVR) - www.huidziekten.nl W3C-html-4.01-valid



web counter