|
TINEA CAPITIS |
codes 0110.0004 / B35.0 |
Schimmelinfectie (Microsporum en Trichophyton) van het behaarde hoofd. Komt vooral bij kinderen voor. Vanaf de puberteit is de kans op besmetting gering, mogelijk door een veranderde samenstelling van de vetzuren op de huid, of door opgebouwde immuniteit. De schimmels worden ingedeeld in anthropofiel (de mens is het reservoir, zeer besmettelijk), o.a. T. tonsurans, T. schoenleinii, T. violaceum, T. soudanense, M. audouinii, en zoöfiel (huisdieren zijn het reservoir), o.a. M. canis (hond en kat), T. verrucosum (vee), T. mentagrophytes (knaagdieren), T. equinum (paard). Besmetting treedt op via direct huid-huid contact met een ziek mens of dier of indirect via petten, kleding, borstels, bioscoop- of theaterstoelen, stro, stof ( T. mentagrophytes, of oppervlakten die in contact met dieren zijn geweest ( T. verrucosum). Herbesmetting is zeldzaam. De incubatietijd is 1-3 weken.
Per regio en per land verschilt de frequentie van de schimmelsoorten. De belangrijkste veroorzakers van tinea capitis in Nederland zijn: T. violoaceum, M. canis, M. audouinii, T. tonsurans, T. mentagrophytes, T. rubrum, T. verrucosum, T. soudanense en T. schoenleinii. Door de toestroom van allochtonen worden uitheemse schimmelsoorten geïmporteerd: T. violaceum door Turken en Marokkanen, T. soudanense door asielzoekers uit Somalië en Ghana, en M. audouinii uit Noord- en Midden-Afrika en de Kaapverdische eilanden. T. tonsurans kwam voorheen in Nederland niet vaak voor maar wordt nu toenemend aangetroffen als veroorzaker van tinea capitis epidemies op scholen met veel Surinaams-Antilliaanse kinderen.
|
Verschillende klinische vormen |
|
|
|
Grey patch Ronde grijzige, schilferende plaques, geleidelijk uitbreidend |
|
|
|
Black dots Kale plekken waarin gezwollen stompjes van afgebroken haren zichtbaar zijn |
||
|
Kerion Grote zwelling, nodus, abces, veroorzaakt door een heftige ontstekingsreactie, vaak met cervicale lymfadenopathie |
||
|
Diffuse schilfering Lijkt op roos, diffuse (fijne) schilfering van de gehele hoofdhuid |
Wood’s-lamp (UV): bij infectie met M. canis en M. audouinii lichten de aangetaste haren geelgroen op. Trichophyton species doen dit niet omdat ze in de haren groeien (endothrix).
|
|
|
Moth-eaten Multipele pleksgewijze alopecia, vaak met licht schilferende hoofdhuid |
||
|
Diffuus pustuleus Wijd verspreide pustels over het behaarde hoofd, vaak ook met pijnlijke gezwollen lymfklieren |
||
|
Favus (kletskop) Uitgebreide, onwelriekende witgele confluerende schotelvormige korsten, veroorzaakt door T. schoenleinii |
||
Diagnostiek
De diagnose kan gesteld worden op het klinisch beeld. Verder: KOH-preparaat van
de schilfers (resultaat onmiddellijk beschikbaar), Wood’s-lamp (UV):
geelgroenige kleur bij M. canis en M. audouinii, niet bij
Trichophyton species. Huidschilfers en haren voor kweek insturen. De haren
uittrekken met een pincet.
Therapie
R/ Trisporal (itraconazol) 1 dd 100 mg gedurende 4-8 weken.
Bij kinderen 5 mg/kg/dag (niet geregistreerd voor deze indicatie). Globaal doseringsadvies:
0.5-2 jaar: 1 dd 1 caps à 39 mg
2-6 jaar: 1 dd 1 caps à 62,5 mg
6-12 jaar: 1 dd 1 caps à 100 mg
Voor kleine kinderen kan de inhoud van de capsules door de maaltijd of yoghurt worden gemengd. Niet de drank (suspensie) voorschrijven, deze is niet vrijgegeven voor gebruik bij kleine kinderen. De apotheker kan zelf capsules bereiden, conform het LNA voorschrift dat hierover is uitgegeven. De 62.5 mg is bijvoorbeeld te bereiden door 19 capsules van 100 g te herverdelen over 30 gelatine capsules. Het bovenstaande globale schema van 39 mg / 62.5 mg kan worden aangehouden, dit is afkomstig uit de LNA mededeling. Kinderen vanaf 6 jaar of vanaf 20 kg mogen de volwassen dosering (100 mg) gebruiken.
R/ Lamisil (terbinafine) 1 dd 250 mg gedurende 4-8 weken. Kinderen 4-6 mg/kg/dag. Niet danwel beduidend minder effectief tegen M. canis en andere Microsporum soorten. Bij groene fluorescentie dus niet kiezen voor terbinafine. In dubbele dosering is de effectiviteit t.o.v. Microsporum iets beter, maar de andere alternatieven (itraconazol, fluconazol, grisefulvine) hebben dan toch de voorkeur. Globaal doseringsadvies:
10-20 kg: 62.5 mg
20-40 kg: 125 mg
> 40 kg: 250 mg
R/ Diflucan (fluconazol) caps à 50, 150 of 200 mg; suspensie 10 of 40 mg/ml, 35 ml.
Bij kinderen 6 mg/kg/dag (niet geregistreerd voor deze indicatie, wel geregistreerd voor b.v. spruw bij kleine kinderen).
1-3 jaar (10-15 kg): 60-90 mg per dag, b.v. 1 dd 1.5-2 ml 40 mg/ml suspensie, of 1 dd 1-2 tab à 50 mg.
3-6 jaar (15-20 kg): 90-120 mg per dag, b.v. 1 dd 3 ml 40 mg/ml suspensie, of 1 dd 1 tab à 150 mg.
6-10 jaar (20-30 kg): 120-150 mg per dag, b.v. 1 dd 3 ml 40 mg/ml suspensie, of 1 dd 1 tab à 150 mg.
> 10 jaar (> 30 kg): 150 mg per dag, 1 dd 1 tab à 150 mg.
R/ griseofulvine 500 mg dd (zonodig 1 g) in 1-4 doses, gedurende 6-8 weken, zonodig langer. Kinderen: 10-20 mg/kg/dag. In de internationale literatuur wordt geadviseerd om hoog (20 mg) te doseren. Innemen met vetrijk voedsel en/of melk. Beschikbaar in 125 mg of als drankje van 25 mg/ml (Fagron). Griseofulvine was vroeger enig middel en eerste keus als oraal antimycoticum voor haren en nagels. Na de introductie van de moderne antimycotica itraconazol en terbinafine, die minder bijwerkingen hebben, is de omzet van griseofulvine gedaald en is de 500 mg tablet van de markt gehaald. In omliggende landen is griseofulvine nog steeds eerste keus bij tinea capitis bij kinderen. In veel landen is het ook het enige geregistreerde middel. Ondanks de bijwerkingen (m.n. misselijkheid) heeft griseofulvine nog steeds een plaats bij de behandeling van tinea capitis bij kinderen. Recente studies tonen aan dat voor de meeste trichophyton soorten ook evengoed Lamisil, Trisporal of Diflucan kan worden gegeven, maar bij infectie met Microsporum is er twijfel over de effectiviteit van Lamisil (terbinafine). Bij groene fluorescentie door UV-licht dus altijd itraconazol, fluconazol of griseofulvine kiezen.
R/
Griseofulvine tab à 125 mg. ![]()
R/
Griseofulvine suspensie 25 mg/ml. ![]()
< 1 jaar (< 10kg): 125 mg per dag, b.v. 1 dd 5 ml (= 125 mg), of 1 dd 1 tab à 125 mg.
1-3 jaar (10-15 kg): 200-300 mg per dag, b.v. 1 dd 10 ml (= 250 mg), of 1 dd 2 tab à 125 mg.
3-6 jaar (15-20 kg): 300-400 mg per dag, b.v. 1 dd 15 ml (= 375 mg), of 1dd 3 tab à 125 mg.
6-10 jaar (20-30 kg): 400-500 mg per dag, b.v. 1 dd 15-20 ml (= 375-500 mg), of 1 dd 3-4 tab à 125 mg.
> 10 jaar (> 30 kg): 500 mg per dag, b.v. 1 dd 4 tab à 125 mg of 2 dd 2 tab à 125 mg.
De dosering mag ineens worden ingenomen, dat bevordert ook de therapietrouw omdat langdurige behandeling nodig is. Bij misselijkheid verdelen over 2 of meer giften.
Als ondersteunende behandeling, tegen verspreiding sporen:
R/ Nizoral (ketoconazol) hoofdgel (60 ml), of bij kort haar plekken insmeren met ketoconazol of miconazol creme.
R/ Selsun shampoo (60/120 ml) of betadine jodium shampoo (120 ml)
Antimycotica bij Microsporum canis: genezingspercentages
|
naam |
sterkte |
dosering |
behandelduur |
effectiviteit |
referentie |
|
|
|||||
|
griseofulvine |
tab 125 mg suspensie 25 mg/ml |
20 mg/kg |
6-8 weken |
90% 88% 76% |
1, 2, 4 11 12 |
|
fluconazol |
suspensie 10 mg/ml |
6 mg/kg |
4-8 weken |
78% |
12 |
|
itraconazol |
caps / suspensie |
5 mg/kg |
4-8 weken |
100% |
1,7 |
|
terbinafine |
tab |
10-20 kg 62.5 mg 20-40 kg 125 mg > 40 kg 250 mg |
4 weken 8 weken |
<10% 62% |
1,4 11 |
|
terbinafine |
tab |
10-25 kg 125 mg > 25 kg 250 mg |
8-12 weken |
30% |
2 |
Antimycotica bij Trichophyton spp: genezingspercentages
|
naam |
sterkte |
dosering |
behandelduur |
effectiviteit |
referentie |
|
|
|||||
|
griseofulvine |
tab 125 mg suspensie 25 mg/ml |
20 mg/kg |
6 weken |
92% |
3 |
|
fluconazol |
suspensie 10 mg/ml |
6 mg/kg |
2 weken |
84% |
3 |
|
itraconazol |
caps / suspensie |
5 mg/kg |
2 weken |
86% |
3 |
|
terbinafine |
tab |
10-20 kg 62.5 mg 20-40 kg 125 mg > 40 kg 250 mg |
2 weken |
94% |
3,9 |
Referenties
|
1. |
Johnston KL, Chambliss ML, DeSpain J. What is the best oral antifungal medication for tinea capitis? J Fam Pract 2001;50:206-207. |
|
2. |
Koumantaki E, Kakourou T, Rallis E, Riga P, Georgalla S. Doubled dose of oral terbinafine is required for Microsporum canis tinea capitis. Ped Dermatol 2001;18:339-342. |
|
3. |
Gupta AK, Adam P, Dlova N, et al. Therapeutic options for the treatment of tinea capitis caused by trichophyton species: griseofulvin versus the new oral antifungal agents, terbinafine, itraconazole, and fluconazole. Pediatric Dermatology 2001;18:433-438. |
|
4. |
Sogair SA, Hay RJ. Fungal infection in Children: tinea capitis. Clinics in Dermatology 2000;18:679-685. |
|
5. |
Fuller LC, Smith CH, Cerio R, et al. A randomized comparison of 4 weeks of terbinafine vs. 8 weeks of griseofulvin for the treatment of tinea capitis. British Journal of Dermatology 2001;144:321-327. |
|
6. |
Möhrenslager M, Korting HC, Seidl HP, Ring J, Abeck D. Tinea capitis, therapieoptionen im post-griseofulvin-zeitalter. Hautarzt 2002;53:788-794. |
|
7. |
Gupta AK, Ginter G. Itraconazole is effective in the treatment of tinea capitis caused by microsporum canis. Pediatric Dermatology 2001;18:519-522. |
|
8. |
Romano, Gianni C, Papini M. Tinea capitis in infants less than 1 year of age. Pediatric Dermatology 2001;18:465-468. |
|
9. |
Friedlander SF, Aly R, Krafchik B, et al. Terbinafine in the treatment of Trichophyton tinea capitis: a randomised, double-blind, parallel-group, duration-finding study. Pediatrics 2002;109:602-607. |
|
10. |
Elewski BI. Tinea capitis: a current perspective. JAAD 2000;42:1-20. |
|
11. |
Lipozencic J, Skerlev M, Orofina-Costa R, et al. A randomized, double-blind, parallel group, duration finding study of oral terbinafine and open-label, high dose griseofulvin in children with tinea capitis due to Mircosporum species. Br J Dermatol 2002;146:815-823. |
|
12. |
Dastghaib L, Azizzadeh M, Jafari P. Therapeutic options for the treatment of tinea capitis: griseofulvin versus fluconazole. J Dermatolog Treat 2005;16:43-46. |
|
13. |
Landelijke GGGD Protocollen infectieziekten: tinea capitis. |
|
14. |
Seebacher C, Abeck D, Brasch J, et al. Tinea capitis. Guideline. J Dtsch Dermatol Ges. 2006 Dec;4(12):1085-91. |
|
15. |
Fuller LC, Child FJ, Midgley G, Higgins EM. Diagnosis and management of scalp ringworm. BMJ 2003;326;539-541. |
25-02-2007 (JRM) - www.huidziekten.nl